Δίπλα μου κι απόψε κι ας είσαι αλλού. Γιατί να είσαι όλο αλλού; Ξέρω πως δεν έχεις απαντήσεις. Ξέρω πως το δάκρυ μου που κυλά, το όνομά σου λέει. Όπως ξέρω πως θ’ αργήσει να στεγνώσει. Ξέρεις; Δεν θέλω να στεγνώσει...
...δεν θέλω...
Ακούω πάλι ένα τραγούδι. Ένα απ’ αυτά που μου θυμίζουν το πρόσωπό σου. Ή μάλλον...όχι...δεν μου θυμίζουν τόσο το πρόσωπό σου. Μου θυμίζουν την κίνηση που έκανες και μου έγραψες εκείνα τα cd . Δεν είπες τίποτα. Μόνο με κοίταξες και μου τα έδωσες. Κι έχω μείνει να ακούω με τις ώρες το κομμάτια που παιζόταν εκείνη τη στιγμή... Που έγραψες για μένα!
Παθιάζομαι, το ξέρεις; Ναι...το ξέρεις. Με μουσικές, με εικόνες, με γεύσεις, με λέξεις, με σιωπές. Γιατί σιωπάς; Γιατί όταν είπα κάτι δεν το συμπλήρωσες; Γιατί; Βάσανο είναι. Το ξέρεις. Μα δεν θέλεις να κάνεις κάτι άλλο...
...δεν θέλεις (;)...
Είσαι ακόμη εδώ, ε;
Μη μου φύγεις. Μη...όπως και να είσαι. Όχι όχι. Δεν το απαιτώ. Ποτέ δεν απαιτώ. Ούτε το ζητώ. Απλά, το επιθυμώ. Μα...μου είναι αδύνατον να μη το λέω. Πνίγομαι σαν δεν το λέω. Θέλω να σ’ αγγίξω...Να σε χαϊδέψω...Να σου ψιθυρίσω...Μα...
...να ’σουν εδώ...
Ποτέ δεν έφυγες από την κάρδια μου….Κι εγώ εδώ, να κρατάω όλα τα όνειρα μας, και της στιγμές μας μέσα μου!. Να θυμάμαι τα μάτια σου να μου λένε «κρατάμε λίγο ακόμη στην αγκαλιά σου» και εγώ δεν μπόρεσα.. Και το φως το γλυκό της ελπίδας να μην υπάρχει τριγύρω... και είναι νύχτα πάλι στα μέρη που περπατούσαμε, που κάναμε ερώτα ,που ήμασταν βυθισμένοι στης αγκαλιές μας, η αγάπη και ο έρωτας, κάπου…σε μια θέση στην ψυχή μας…..Έφυγες εσύ πρώτη για να μην μ' ακούσεις ποτέ να σου λέω το αντίο. Και εγώ δεν μπόρεσα να κρατηθώ και σου είπα τόσα πολλά αντίο….Πάλι μόνη η σκέψη, η ματιά... μόνος κι ο χρόνος να μετράει τη μιζέρια τώρα πια, και το άγγιγμα, μόνο του κι αυτό, και το φιλί και η νύχτα και η μέρα.... Τόση μοναξιά...Μην ξεστομίσεις ποτέ ότι σου λείπω. Μην αφήσεις ούτε την σκέψη σου έρμαιο στο χθες που μας σημάδεψε. Μην το κάνεις. Δεν θα το κάνω ούτε κι εγώ. Θα πονάω, ίσως πιο πολύ από σένα, το υπόσχομαι. Κι είναι το μόνο πράγμα που μπορώ να σου υποσχεθώ. Γιατί τις νύχτες που θ' ακούω την φωνή σου στο μυαλό μου, θα σου λέω εκατομμύρια φορές το σ' αγαπώ. Γιατί καμία αγάπη δεν ήταν σαν την δίκια σου…
Γιατί κανένα άγγιγμα δεν ήταν σαν το δικό σου…γιατί κανένα αστέρι δεν λάμπει όπως εσύ… Και θα είμαι σίγουρος πως θα μ' ακούς ας μην είσαι εδώ, κι ας μην είμαι εκεί...Έφυγες τόσο μακριά.. Από το στόμα σου ποτέ δεν θα ξανακούσω το σε αγαπώ... δεν θα ξανακούσω τους χτύπους της κάρδια σου να χτυπούν για την αγάπη μας. Κάθε χαμόγελό σου θυμάμαι και τα μετρώ απ' την αρχή. Κάθε φιλί, κάθε ματιά, κάθε ανάσα σου, κάθε σ' αγαπώ σου!. Έτσι, για να μπορέσω να συνεχίζω να ζω. Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ. Η αγάπη έφυγε χωρίς γυρισμό….. Έφυγες μακριά και στο μυαλό που να χωρέσει…το έφυγες! Τα δάκρυα κυλάν ασταμάτητα και η κάρδια μου αιμορραγεί, τα μάτια μου ψάχνουν ακόμα το βλέμμα σου…και εσύ πουθενά… Ένα να θυμάσαι για πάντα... Ότι κι αν κάνω, όπου κι αν είμαι μόλις θα κοιτάζω τ' αστέρια το βράδυ, να ξέρεις θα είμαι κάπου από κάτω να περιμένω να τρεμοπαίζεις μόνο για μένα την αγάπη μας…κάντο μυστικά και εγώ πολύ απαλά θα σου λέω είμαι εδώ… σε αγαπώ. Σε παρακαλώ μην την σβήσεις ποτέ…έτσι για να γλυκαίνει λίγο η ψυχή μου! Το όνειρο μας ποτέ δεν ολοκληρώθηκε, είναι ακόμα κάπου εδώ και πετά….
Εύχομαι με όλη μου την κάρδια να βρεις να το ζήσεις κάπου αλλού… Μετά από τόσο καιρό…τίποτε δεν πέθανε μέσα μου για σένα…και ποτέ δεν θα πεθάνει… απλά θέλω να σου πω θέλω να ξέρεις…αυτά σκέπτομαι… Έτσι, για να μπορέσω να συνεχίζω να ζω!
Συγγνώμη που σε κάνω και πάλι να σκέπτεσαι όλα αυτά, ξέρω πως δεν θέλεις, ξέρω πόσο πολύ θέλεις να ξεφύγεις….
Είσαι ελεύθερη από μένα και το ξέρεις…δεν τολμώ πια για να μην σε κάνω να νιώσεις άσχημα ούτε το όνομα σου να γράψω….
Συχώρεσε με για ότι έκανα, συχώρεσε με για τα χιλιάδες δάκρυα που κύλισαν πάνω σου και σε έπνιξαν, συχώρεσε με που είπα λέξεις που δεν έπρεπε, ποτέ δεν της εννοούσα! Δεν σου άξιζα….σε πλήγωσα! Σου γράφω για τελευταία φορά γιατί ξέρω πως δεν θα μπορέσω να το ξανακάνω…
Υποκλίνομαι μπροστά σου και αφήνω το τελευταίο μου δάκρυ.. σου παραδίδω το όνειρο μας συντρόφια παντοτινή να το έχεις για να θυμάσαι πόσο σε αγάπησα, για να θυμάμαι πόσο με αγάπησες ,και πως η θλίψη μου ποτέ δεν θα χαθεί για σένα που δεν μπόρεσα να είμαι μαζί σου!
Κάθε μέρα θα προσεύχομαι να το ζήσεις έτσι όπως το πλάσαμε στην καρδιές μας οι δυο μας…
Σε ευχαριστώ που είσαι ακόμα εδώ…όποτε με χρειαστείς θα είμαι διπλά σου φώναξε απλά το όνομα μου και θα είμαι εκεί!
Συγγνώμη…..που σε Αγαπώ ακόμη! Συγγνώμη που δεν θα πάψω!
