ΜΑ ΕΣΥ ΔΕΝ ΦΑΝΗΚΕΣ......

Πλημμύρισα τα ξέφωτα των αστεριών μ’ αγάπη

Και στόλισα το σταυροδρόμι των ονείρων

Με ανθισμένα κλωνιά Για να διαβείς κάποια στιγμή

Μα εσύ δεν φάνηκες Πήρες το άλλο μονοπάτι

Το μονοπάτι που επέλεξες

Στην ακροποταμιά περίμενα την ασημένια

Και αγρύπνησα στων μαγεμένων των ματιών σου τα νερά

Προσμένοντας να ’ρθεις...Μα όταν ξημέρωσε...Είχε στερέψει το ποτάμι

Και η λίμνη ήταν αδειανή

ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ ΔΙΛΛΗΜΑ