ΠΑΓΚΑΚΙ ΜΕ ΘΕΑ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ.....

Θυμάσαι…..το παγκάκι μας….εκείνο το παγκάκι με θεά την θάλασσα, εκεί που
Ζωντάνευε η αγάπη μας κάθε βραδύ…σε εκείνο το παγκάκι που βάζαμε τα πρώτα χρώματα στα όνειρα μας!
Θυμάσαι…με πόση στοργή με έπαιρνες στην αγκαλιά σου…εκεί μου είπες το πρώτο σε λατρεύω ….θεέ μου πόσος καιρός πέρασε από τότε….Πόσο πολύ θα ήθελα να ήμασταν εκεί για μια στιγμή, να πούμε τα ιδία λόγια να μιλήσουμε με τα ιδία φιλία!
Μου χάρισες της πιο όμορφες στιγμές της ζωής μου εκεί…
Εάν πραγματικά ήθελες να κάνεις έναν άνθρωπο ευτυχισμένο θέλω να ξέρεις ότι το έκανες…. εκεί!
Ίσως…σου φαίνεται τόσο περίεργο που είμαι ακόμα εκεί….μα….πως να σου το πω
δεν θέλω να φύγω από εκεί…. Γιατί κάπου εκεί έχω κομμάτι από την κάρδια μου…
κομμάτι από σένα….
Και το παγκάκι είναι ακόμα εκεί….




Έτσι πάντα θα σε σκέφτομαι
Χέρι με χέρι Τη φωνή σου που έλεγε αγάπη

Την ευωδιά της αγκαλιάς σου
Το αστείρευτο χαμόγελό σου

Τη ματιά σου να διώχνει τη μελαγχολία μου
Το κουράγιο σου που έπνιγε την απόγνωση
Το όμορφο μοίρασμα της μέρας μας
Και όλες τις χαρές της ζωής
Τώρα στολίζω τις οχληρές στιγμές μου
Με όλες αυτές τις χαρωπές σκέψεις...