Περίγραμμα

Δεν φταις εσύ, ο χρόνος φταίει
είναι πολέμιος εχθρός του έρωτα

Κάποια μέρα θα κάνει και τον ήλιο
αδύνατο, και θα τον αναπολείς

Ένα περίγραμμα μένει από όλα
με νοσταλγία μιας ανακούφισης
για μια αγκαλιά, και μια ζεστή
ηλιαχτίδα

Babis xristidis

Περίγραμμα

Δεν φταις εσύ, ο χρόνος φταίει
είναι πολέμιος εχθρός του έρωτα

Κάποια μέρα θα κάνει και τον ήλιο
αδύνατο, και θα τον αναπολείς

Ένα περίγραμμα μένει από όλα
με νοσταλγία μιας ανακούφισης
για μια αγκαλιά, και μια ζεστή
ηλιαχτίδα

Babis Xristidis

Του παραμυθιού

Στον καταρράχτη γλυστρίσαμε στου ποταμού
το πέρασμα, δίπλα στων βράχων το αιώνιο

Ξαπλώσαμε στην θαλπωρή του πράσινου
στων φύλλων την τελευταία τρυφεράδα

Αγκαλιαστήκαμε στων δέντρων την σκιά
στο χάϊδεμα που άφηναν τα κλωνάρια

Από εκείνο τον καιρό την γαληνή σου
αναζητώ ,και σου μιλάω τρυφερά
με του παραμυθιού μας την αλήθεια

Θέλω να μας θυμάσαι στου ύπνου σου
τον λιγοστό ερχομό, τίποτα να μην
χαθεί στων χρόνων τα βαθιά περάσματα

Σε εκείνο τον παράδεισο εσύ ήσουν
βασίλισσα και εγώ όπως με φώναζες

O δικό σου ιππότης

Babis xristidis

Τα ονειρα πεθαινουν ξημερωματα

Τα όνειρα πεθαίνουν ξημερώματα
μια νύχτα μόνο ζουν
κι όποιος τα νιώσει.
Εσύ ούτε το όνειρο δεν άντεξες
κι έφυγες λίγο πριν να ξημερώσει.

Τα όνειρα στα λόγια δεν αφήνονται
και δεν πιστεύουν όρκους και υποσχέσεις
μονάχα μια βραδιά σου παραδίνονται
και πρέπει αληθινά να τα πιστέψεις.

Όνειρο μου, καληνύχτα
πόσο λίγο κράτησες
όνειρο μου, καληνύχτα
πέρασες μα δε μ' αγάπησες.

Τα όνειρα πεθαίνουν ξημερώματα
σου το χα πει, θυμάσαι και γελούσες
μια νύχτα που ο πόθος σε ταξίδεψε
και πίστεψες πως τάχα μ' αγαπούσες.

Εσύ δεν είχες θάρρος ούτε δύναμη
ακόμα και τα όνειρα φοβάσαι
τι κρίμα που ποτέ δεν ονειρεύεσαι
τι κρίμα που δε ξέρεις να θυμάσαι.

Όνειρο μου, καληνύχτα
πόσο λίγο κράτησες
όνειρο μου, καληνύχτα
πέρασες μα δε μ' αγάπησες।

Στίχοι - Στέλιος Μπικάκης
Μουσική - Αντώνης Ζαχαράκης και Στέλιος Μπικάκης
Ερμηνεία - Στέλιος Μπικάκης
"Διαδρομή" 2009

Εκείνο το καλοκαίρι

Έχασα τον χάρτη από εκείνο το καλοκαίρι
γνωρίζοντας τότε, σίγουρα που θα σε βρω

Αυτή η απώλεια μεγαλώνει τη νύχτα
συντροφιά με αναμνήσεις
που δεν ξημερώνουν ποτέ

Η πραγματικότητα είναι σκληρή

Χαθήκαμε

Πετώντας πάνω στo δείκτη του χρόνου

Χωρίς διάλλειμα

Θα ξαναβρεθούμε "είπαμε"
Και ακόμα εκκρεμεί στα χείλη μας

b.x

Μικραίνουν οι μέρες εδώ

Μικραίνουν οι μέρες εδώ
οι σκιές μεγαλώνουν στις ρυτίδες
και η φθορά του χρόνου είναι
αδιάκοπη. Κατάλαβα από νωρίς πως
βρισκόμαστε στη γη, που η Ζωή είναι
σύντομη και ανθρώπινα πικρή

Μονάχα στα ξαφνικά κοιμάται
η πίκρα της και η χαρά ξυπνά

Εμένα εκεί ψάξε με, ανάμεσα
στο λίγο που έχει αξία και αλλάζει
τα πράγματα

Σαν λουλούδι που κόβεται και δίνεται
να στολίσει ένα χαμόγελο που δεν θα δει ποτέ
Μονό αυτό μπορώ να λατρέψω, χωρίς να έχει
σκοπό να σώσει τον κόσμο

b.x

10 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ….2008

Πόσο μετάνιωσα εκείνο το βράδυ που έφυγες….που δεν έτρεξα από πίσω σου

να σου πω πόσο πολύ ΘΑ σε αγαπώ!

KOMMATIA......

Αγάπη μου….ποτέ δεν μπόρεσα να σου πω πόσο πολύ με πλήγωσες, με έκανες κομμάτια…κομμάτια που κάθε μέρα σκορπούσες όλο και πιο μακριά! Πόσες φόρες παρακαλούσα λίγο να με λυπηθείς, από την μέρα που έφυγες…παρακαλούσα θεούς και δαίμονες για μια αγκαλιά σου… Και την σκληρότητα σου….θεέ μου πόσο πολύ την ένιωσα, πότισες κάθε κύτταρο μου με τα όχι σου…και τα έτσι πρέπει! Το να μου πεις πως σου λείπω τελικά ήταν μια από της πιο ‘δύσκολες’ λέξει σου…που δεν μπόρεσα ποτέ να σου την κλέψω αβίαστα…και δεν μπόρεσες ποτέ να με κάνεις να πιστέψω πως την κέρδισα, σε κάθε πέρασμα του χρόνου την έλεγες όλο και πιο δύσκολα…και τώρα πια δεν ακούγεται καθόλου! Μόνο τον πόνο της απώλεια σου άφησες μέσα μου….και θα θυμάμαι πως όταν σε ρώτησα…..’δεν σου έλειψα καθόλου’ θα θυμάμαι την απάντηση σου σαν σφαίρα που καρφώθηκε βαθιά μέσα στην κάρδια μου….’ΣΑΝ ΤΗ..... ΝΑ ΜΟΥ ΕΛΕΙΨΕΣ’ Με σκότωσες…ξέρω πως δεν θα σου λείψω…ποτέ δεν σου έλειψα! Ξέρω πως…δεν θα ψάξεις ποτέ να με βρεις….. Eχω στο κορμί μου tatoo το όνομα σου….για να θυμάμαι πάντα πως εγώ ξέρω να αγαπώ…ξέρω να πονώ…θα σε έχω μέσα μου για πάντα συντρόφια μου ποτέ να μην μου λείψεις….Μα εσύ πες πως δεν υπήρξαμε ποτέ…πες πως ήμασταν ένα όνειρο μιας νύχτας…που τέλειωσε ένα συννεφιασμένο πρωινό…. Ξέρω πως εσύ έχεις την ευκαιρία να είσαι με κάτι όμορφο που θα σε κάνει ευτυχισμένη…στο εύχομαι….Εγώ Θα τρέχω πάντα σαν κυνηγημένος….που δεν μπόρεσα να καταλάβω αν ποτέ σου ένιωσες πόσες φόρες ψυχορραγούσα για σένα….. Δεν σε μισώ αλήθεια δεν σε μισώ…όμως με πόνεσες πολύ…. Μακάρι να μπορούσα και εγώ να είμαι τόσο σκληρός όσο εσύ…σε ζηλεύω! Τα έγραψα όλα εδώ…έτσι για να έχει ο πόνος μου μια θέση στην ιστορία…

''Όταν χάνεις αυτούς που αγαπάς,

τότε μονό νιώθεις πόσο πολύ τους αγάπησες,

την αγάπη τελικά....δεν την νιωθεις όταν έρχεται

αλλά όταν φεύγει!'''

- 3 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009 -

Να προσέχεις…..Αγάπη μου…..μόνο αυτό θα λέω όσα χρόνια και εάν περάσουν!
Να κάνεις όνειρα….μην σταματάς…πάντα έκανες όνειρα, ήμουν και εγώ ένα από τα όνειρα σου….. πάντα να ονειρεύεσαι! Και εάν καμία φορά…η ζωή σε πικράνει πολύ έλα….να πάρω εγώ τον πόνο σου, γιατί μια αγάπη ποτέ δεν πεθαίνει…μια αληθινή αγάπη δεν έχει τέλος…και εγώ σε αγάπησα αληθινά…..

Η κάρδια μου πάντα θα σου ανήκει…..

Να σκεπαστείς με όνειρα...

Τα μάτια που δεν βλέπονται συχνά

Τα κλέβουν πάντα άλλα μάτια

Στου φεγγαριού την σκοτεινή πλευρά

Το γράφει κι έγινα κομμάτια

Να σκεπαστείς με όνειρα

Απόψε μην κρυώσεις

Και τα φιλιά που σου 'δωσα

Σεντόνια να τα στρώσεις

να σκεπαστείς με όνειρα

Κι εγώ μαζί σου θα 'μαι

Σαν την βροχή θα έρχομαι

Μην ξεχάσεις θα φοβάμαι

Τη μια τα μάτια καίνε σαν φωτιές

Την άλλη δάκρυα τις σβήνουν

Μες στο μυαλό μου εικόνες απ' το χθες

Μακριά να φύγω δεν μ' αφήνουν

Να σκεπαστείς με όνειρα . . .

ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ…..

Θυμάσαι…..αυτός ο μήνας ήταν που πριν δυο χρόνια
Ήμουν στην αγκαλιά σου….
Το χαμόγελο σου….μου έλειψε…και έχεις αλλάξει τόσο
Πολύ……
Και περιμένω ένα τηλέφωνο σου….να σε ακούσω λίγο!
Και αυτό ποτέ δεν έρχεται και εγώ ποτέ δεν σου λείπω…
Το νιώθω το αισθάνομαι…πως είσαι κάπου Άλου…
Το ξέρω πως τίποτα δεν αλλάζει….
Να θυμηθώ…της στιγμές μας….να ζήσω πάλι εσένα
Μόνο αυτό έχω μέσα μου …..ΕΣΕΝΑ!

ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΞΕΡΩ ΝΑ ΑΓΑΠΩ..

Εκεί στο δειλινό σου έδωσα τα πάντα
Ένα χάδι…ένα φιλί μου
Την ζωή μου…

Και με άφησες εκεί
Να σε βλέπω να φεύγεις
Και δεν κατάλαβα πως έτρεξε το δάκρυ

Πάντα θα μου θυμίζεις πως ξέρω να αγαπώ….

ΕΛΑ ΛΙΓΟ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ….

Έλα λίγο κοντά μου…να σου πω πόσο μου λείπεις…
Εμένα μου λείπεις….
Το ξέρεις……το άκουσες….ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ
Άκουσα την ανάσα σου χτες διπλά μου…
Χάζεψα λίγο την μορφή σου στο σκοτάδι….
Και μετά έφυγες….
Γιατί όλο φεύγεις…..???
Ποτέ θα σταθείς λίγο να σε δω…..
Ποτέ θα έρθεις λίγο κοντά μου…..
Πες μου πότε…..

ΟΤΑΝ ΣΟΥ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ ΛΙΓΟ..ΣΚΕΨΗ ΝΑ ΜΕ ΘΥΜΑΣΑΙ

Όταν σου περισσεύει λίγο…σκέψη να με θυμάσαι
Θα έρχομαι θα είμαι εκεί….
Μην με αφήνεις…να με θυμάσαι
Όχι εμένα…την αγάπη σου για μένα να θυμάσαι…

ΕΝΑ ΗΛΙΟΒΑΣΙΛΕΜΑ........

Και θέλω κάθε φορά τόσα να σου πω…μα πώς να σου πω κάτι όταν δεν με βλέπεις..
Πώς να σου πω πόσο σε αγαπώ…όταν δεν είσαι εδώ…..
Να σου πω για όσα ονειρευτήκαμε οι δυο μας…και εσύ δεν είσαι εδώ!
Ποτέ δεν είσαι αγάπη μου….έφυγες!
Θέλω μονό να σου πω πόσο πολύ θα ήθελα να είμαι εκεί τώρα να ζήσω ένα ακόμα ηλιοβασίλεμα μαζί σου…να μείνω για λίγο στην αγκαλιά σου…ναι αγάπη μου για λίγο μονό….δεν θα σου είμαι τόσο βάρος!
Να σε κοιτάξω και να σου πω πόσο μου λείπεις και πόσο κάθε μέρα πεθαίνω λίγο λίγο…!
Ήρθα εδώ σήμερα στην γωνία μου να σου μιλήσω λίγο έτσι για να μην χάνομαι για να μην είμαι μακριά σου….
Ξέρω πως δεν θα με φωνάξεις εκεί που είσαι…εγώ θα περιμένω…
Αυτό κάνω πάντα σε περιμένω….
Ποιος ξέρει… μπορεί να ακούσεις την φωνή μου και να μου χαρίζεις μια αγκαλιά
Και ένα ηλιοβασίλεμα…….

ΕΦΥΓΕΣ ΝΩΡΙΣ......

Έφυγες νωρίς, ούτε που πρόλαβα ν' αρχίσω

Έφυγες νωρίς, μα είχα κι άλλα να σου πω

Λόγια μυστικά, την άλλη όψη σου ν' αγγίξω

Λόγια μαγικά από έναν κόσμο μου κρυφό

Έφυγες νωρίς, κομματιασμένες υποσχέσεις

Έφυγες νωρίς, χειρονομίες βιαστικές

Έκλεισες σιγά την πόρτα μήπως με πονέσεις

Βρήκες τελικά δυο - τρεις κουβέντες τυπικές

Ποιος φωνάζει, ποιος πληγώνει τη σιωπή;

Τι να θέλει να μου πει;

Έφυγες νωρίς και όλα μείνανε στη μέση

Ό,τι και να πω, ακροβασία στο κενό

Τόση μοναξιά σε ποιο αστείο να χωρέσει

Τίποτα δε ζω που να μη φαίνεται φτηνό

ΕΦΥΓΕΣ...ΝΩΡΙΣ....

ΗΡΘΑ......

Ήρθα να σε δω……..
Σε ευχαριστώ που μου κράτησες λίγο το χέρι….
Ποτέ δεν θα καταλάβεις πόσο πολύ ανάγκη το είχα…..
Σου είπα από μέσα μου σε αγαπώ….δεν ήθελα να το ακούσεις…
ΣΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΜΟΥ....ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΟΜΟΡΦΑ ΕΚΕΙ ..ΠΟΥ ΠΑΣ...

ΟΤΑΝ ΘΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΕΣΑΙ....

Θα έρθω αγάπη μου να σε δω….σε λίγες μέρες..
Και πως θα αντέξω να σε δω να απομακρύνεσαι….
Θα μείνω εκεί να σε βλέπω να χάνεσαι από τα μάτια μου….
Να χάνεται η ζωή μου…..
Θα σου ψελλίσω σε αγαπώ….και εσύ πάλι δεν θα με ακούσεις…
Σε άφησα να επιλέξεις…και με απέρριψες…
Και θα γεμίσει ο κόσμος μου ανασφάλεια….και θα με σκοτώνει η μοναξιά!
Και τώρα που γράφω αυτά τα λόγια…ακόμα έχω την ελπίδα…πως θα μου πιάσεις λίγο το χέρι…
Πως θα αγγίξεις λίγο τα μάτια μου….βαθιά εκεί να με κοιτάξεις…θα δεις είναι ακόμα δακρυσμένα…
Και πόσο φοβάμαι αγάπη μου πάλι σκληρά μην μου μιλήσεις…
Θα μείνω όμως εκεί να σε δω να φεύγεις…όταν έρθει η ώρα…και ας με πιάνει πανικός…και ας γίνω χίλια κομμάτια….
Θα το κάνω….γιατί ακόμα σε αγαπώ ο βλάκας….και δεν θα πάρω τα μάτια μου από πάνω σου μέχρι να σε χάσω…όταν θα στρίψεις στην γωνία…
Θα μείνω λίγο εκεί…και θα πω στον εαυτό μου για μια ακόμα φορά…
ΚΟΥΡΑΓΙΟ…..ακόμα την αγαπάς!

Όσα χρόνια και αν περάσουν

εγώ εσένα θα αγαπώ,

και αν ποτέ κοιτάξεις πίσω

εγώ θα είμαι εδώ και θα σου πω πάλι ΣΕ ΑΓΑΠΩ….

ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ…….ΦΕΥΓΕΙΣ ΣΕ ΣΥΓΧΩΡΩ

Δεν έχει σημασία που φεύγεις…σημασία έχει τη αφήνεις πίσω σου…
Αφήνεις εμένα….
Την αγάπη σου….
Την ανάμνηση σου….
Έχω μονό αυτά…δώρα από σένα….
Όλα τα κρατώ…είναι από σένα….
Γιατί χωρίς εσένα…είμαι απλά ένα τίποτα…
Θέλω απλά να ξέρεις πως σε συγχωρώ….
Γιατί ακόμα σε αγαπώ….

ΝΑ ΕΡΧΕΣΑΙ ΛΙΓΟ...ΟΤΑΝ ΘΕΛΕΙΣ...

Τι πιο αληθινό από το να σου πω…ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ
πάντα θα μου λείπεις….. Είμαι αυτός που σε αγαπά και ποτέ δεν θα σε ξεχάσει…
Και απλά θα σε ζήτω….πολλές φόρες θα σε ζήτω…
Μην το ξεχάσεις…..
Πάντα θα κρατάς κάτι από μένα…λίγο ψυχή λίγο κάρδια…
Κάτι θα κρατώ από σένα…
Ξεκίνησα μαζί σου μια διαδρομή χωρίς ποτέ να έχω στο μυαλό μου πως μια μέρα όλα θα τελειώσουν.…ήταν τόσο όμορφα μαζί σου που απλά προχωρούσα….
Κάθε μέρα ήταν και πιο όμορφα…δεν υπήρχε επιστροφή δεν υπήρχε τέλος!
Κάθε στιγμή κάθε λεπτό.. είχα την προσοχή μου σε σένα…στο όνειρο μου!
Γιατί ήρθες…; Γιατί έμεινες….; γιατί μια μέρα έφυγες…..;
Δεν υπάρχει απάντηση….πάντα ήσουν εδώ…πάντα σε περίμενα…πάντα σε ονειρευόμουν…πάντα σε είχα μέσα μου….
Θα μείνει στην κάρδια μου η αγάπη σου….μονό αυτό θέλω …..
Ποτέ δεν θα σε ξεπεράσω….ποτέ δεν θα σταματήσω να αφήνω ένα δάκου…εκεί …
πάνω στην σκέψη μου για σένα…
Υπάρχουν τόσα που θα θελα να κάνω για σένα… δεν μπόρεσα…
Πέρασες από την ζωή μου εκείνο το καλοκαίρι…σαν ήλιος και έμαθα να ζω από το φως σου…ένας ήλιος εσύ… που έδυσες νωρίς…και σταμάτησα να ζω…
Δεν μπορώ να ζήσω στο σκοτάδι ξέχασα να ζω το πριν… χωρίς εσένα ξέχασα πως ήταν η ζωή μου….
Είναι στιγμές που σκέπτομαι πως πάλι σε εκείνο το νησί ίσως ξαναβρεθούμε…δεν γυρεύω θαύματα…ξέρω πως τέλειωσαν.. σε βλέπω πια πολύ μακριά μου…ΤΙ και αν σου φωνάζω σε αγαπώ…εσύ…δεν γυρνάς…χάνεσαι και μακριά μου φεύγεις…
Καλά κάνεις….μην γυρνάς…κάνε αυτό που θέλεις….
Μονό σε παρακαλώ να έρχεσαι καμιά φορά έτσι νοερά να με παίρνεις…να πηγαίνουμε εκεί μαζί…να ζούμε πάλι από την αρχή…λίγο την αγάπη μας…
Να ζωντανεύουμε πάλι…της λέξεις μας.. πάλι τα βλέμματα μας…να μείνουμε για λίγο αγκαλιά…
Αυτό που νιώθω και ένιωσα για σένα δεν ήταν κάτι απλό …ήταν και είναι το πιο μεγάλο ΣΕ ΑΓΑΠΩ…
Και δεν είσαι εδώ για να στο πω…
Σου το είπα με όσους τρόπους μπόρεσα…που ποτέ κανένας δεν στο έχει πει!
Σου το είπα χιλιάδες φόρες.. όχι μονό εγώ αλλά η ψυχή μου η κάρδια μου και όλα τα κύτταρα μου….
Κάποτε μου είπες…’πως τυχερός είναι αυτός που θα κερδίσει την κάρδια σου’
Ελπίζω να την κέρδισα έστω και λίγο για όσο ήμουν μαζί σου…όσο με είχες στην αγκαλιά σου….
Κάποτε σου είπα ‘κρατάμε λίγο θα σου φύγω’ και εσύ με κράτησες…..
Μονό όπου και να είσαι να έρχεσαι λίγο μόνο για λίγο…να έρχεσαι….

Ελα λίγο μόνο για λίγο.
Ζω και ξαναζώ
κάθε μας στιγμή.
Σε χώρο μυστικό
καρδιά μου σ’ανταμώνω
Ελα λίγο μόνο για λίγο.
Μέσα μου σιωπή,
μίλα μου εσύ.
Ολη μου η ζωή
στα χέρια σου κλεισμένη
Ελα λίγο μόνο για λίγο.
Ζω και ξαναζώ
κάθε μας στιγμή
Σε χώρο μυστικό
καρδιά μου σ’ανταμώνω.
Ελα λίγο μόνο για λίγο...

ΝΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΠΑΛΙ ΕΚΕΙ……

Πόσο θα ήθελα…να ήμασταν πάλι εκεί εγώ και εσύ… στο αγαπημένο σου νησί…..

Λίγο…να ζήσουμε εκείνες…της μικρές γλυκές στιγμές μας!

Να πιούμε λίγο κρασί…όπως τότε… Να χαζεύουμε την θάλασσα…που τόσο σου αρέσει…

Να πάμε της βόλτες μας εκείνες της ανέμελες βόλτες μας… Να περπατήσουμε πάλι μαζί σε μέρη αγαπημένα…. Να κοιταχτούμε στα μάτια όπως τότε…θυμάσαι….

Ένα ταξίδι εκεί θα ήθελα..

Ένα ταξίδι εκεί στο πριν….

Με τα φτερά μας….

Στον ξεχασμένο ερώτα μας ένα ταξίδι…

Ένα ταξίδι που κάναμε…

Που είναι ακόμα στης καρδιές μας…

Ένα ταξιδι…εκει…

Περπάτησες στο πλάι μου και ήσουν η συντρόφια μου, αυτή που με ανέστησε, ζωντάνεψα…. Έμοιαζε ο περίπατος με βόλτα Παραδείσου και σου έλεγα από μέσα μου Χίλια σε αγαπώ…που ποτέ δεν άκουσες….Και είμαι εδώ και ακόμα σε αγαπώ χωρίς.. να ξέρω το γιατί…κοιτά... έχω μέσα μου εσένα και κάθε φορά που θέλεις…θα στο πω πάλι το σε αγαπώ μου όπως ποτέ κανείς δεν στο έχει πει....

Θέλω να ξέρεις σε εκείνο το ταξίδι μας μάζεψα τη μυρωδιά σου… κοντά να σε κρατήσω… Για πάντα…ποτέ να μην ξεχάσω αυτό που είσαι… αυτό που μου χάρισες….

ΝΑ ΗΜΑΣΤΑΝ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΕΚΕΙ.....