BLOGGER TEMPLATES AND TWITTER BACKGROUNDS »

24 Μαρ 2009

ΘΕΕ ΜΟΥ ΑΦΗΣΕ ΤΗΝ ΛΙΓΟ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙ......

Αγαπημένη μου... την κάρδια μου θα αφήσω απόψε ελεύθερη πολλά λόγια να σου πει….
που δεν μπορεί ακόμα να καταλάβει που είσαι…. μα ακόμα βρίσκεσαι μέσα της!
Σε κάθε χτύπο με ρωτά που είσαι…και εγώ δεν ξέρω τη να πω…δεν έχω απαντήσεις.
Μα ακόμα περισσότερο δεν ξέρω τι να πω στον εαυτό μου, είναι πολλές κ οι νύχτες κ οι μέρες που σε ψάχνω ,και δεν ξέρω τι να μου πω…
Είναι πολλές οι στιγμές που εκτός από το να σου μιλώ, έχω τρελή ανάγκη να σε ακούσω…να σε δω…
Είναι πολλές οι στιγμές που χρειάζομαι να βλέπω το χαμόγελο σου..τα μάτια σου…να ακούω την συμβουλή σου…να έχω την ζεστή μοναδική αγκαλιά σου…πιο πολύ απ’ότι το οξυγόνο που αναπνέω!
Είναι πολλές οι φόρες που ήθελα να σου γράψω…ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ! Το μόνο που ξέρω είναι ότι είσαι συνέχεια στη σκέψη μου, μου λείπει πολύ η φωνή σου, το βλέμμα σου, το γέλιο σου, η αγκαλιά σου, η αγάπη σου…Μου λείπει τόσο πολύ κάτι πολύ απλό, να κάτσουμε, να μιλήσουμε, να γελάσουμε…μου λείπει αυτό που είσαι εσύ…μου λείπει αυτό που έχω ζήσει μαζί σου! Άλλες αγάπες αν έρθουν εδώ δεν θα με βρουν, εύκολα μιλάει όποιος δεν είναι στο χορό, όμως τι τράβηξε η ψυχή μου το ξέρω μονό εγώ, δεν είμαι σαν κι αυτούς που μονό λόγια λένε που στην πρώτη δυσκολία ψεύτικα κλαίνε! Είχα να σου δώσω αληθινά τόσα πολλά και πρώτα πρώτα απ όλα μια κάρδια που σ'αγαπα! Αλλά χάθηκες……όταν έσβησαν τα φώτα και πάλι μόνος έμεινα σκόνη στον αέρα έγινα…όμως πρέπει να αντέξω να συνεχίσω να ζω έτσι κι απόψε το βραδύ θα πω πως είσαι εδώ, ΠΑΝΤΑ ΕΙΣΑΙ ΕΔΩ!
Και εγώ ακόμα εξακολουθώ να σε αγαπώ και θέλω τόσο να στο πω…
Με σκοτώνει που δεν μπορώ να σε δω….Ακόμα νιώθω πως είμαι στο λούνα παρκ
εκείνο το καλοκαίρι…και περιμένω να σε δω…. να έρθεις να με πάρεις!
Ακόμα περιμένω ένα μήνυμα σου να μου πει έστω μια καλημέρα και αυτό δεν έρχεται….το ξέρω πως ποτέ δεν θα έρθει! Ξέρω πως τέλιωσαν τα πρωινά που ξυπνούσες με την σκέψη μου! Ακόμα είμαι στο πλοίο πλάι σου να ακούμε τα ιδία τραγούδια, με αυτές της σκέψεις
ξυπνώ με αυτές κοιμάμαι! Και θέλω τόσα να σου πω! Και ο χρόνος δεν σε αφήνει,και κάθε μέρα παρακαλώ τον θεό να σε αφήσει λίγο να με δεις….
Και είμαι ακόμα εδώ και όσο ζω θα σε αγαπώ….


Γεννήθηκα για να μπορώ
να σ' αγαπώ με πάθος
γι' αυτό ξεχνώ αν χρειαστεί
κάθε δικό σου λάθος...

Κι αν λάθη έκανα κι εγώ
συγχώρεσέ με Φως μου,
θα σε λατρεύω όσο θα ζω,
θα είσ' ο Ουρανός μου...

1 σχόλια:

Anastassios Kazinierakis είπε...

Φίλε μου, το ξέρω πως στη φάση που βρίσκεσαι δεν έχουν νόημα τα σχόλια οποιοδήποτε! Παρ' όλα αυτά οφείλω να σου πω πως ειλικρινά είναι πολύ κρίμα να είσαι τόοοοοσο ερωτευμένος και να μην έχεις την αντίστοιχη ανταπόκριση.
Δε λέω πως ερωτευόμαστε με... προϋποθέσεις. Ξέρω πως αυτό είναι από μόνος του ένας τελείως ανεξάρτητος μηχανισμός.
Ωστόσο προσπάθησε κάποια στιγμή, απλά δοκίμασε να προσπαθήσεις, να δεις λίιιιγο πιο απ' έξω την κατάσταση και τότε ίσως καταλάβεις πως μπορεί και να μην αξίζει την αγάπη σου η κοπελιά.
Γιατί εσύ τουλάχιστον αγαπάς πραγματικά και το βγάζεις με κάθε τρόπο. Από την άλλη τί λαμβάνεις και για πόσο πια καιρό;

Τί να πω;! Ειλικρινά με έχεις στεναχωρήσει...

Ελπίζω να σου πάνε όλα καλά τελικά!